نیایش های دکتر چمران
نیایش های دکتر چمران
-عشق را در وجود خودتان بپذیرید. دست عشق را بگیرید. عشقى كه مصیبت را به لذت تبدیل مىكند، مرگ را به بقاء و ترس را به شجاعت.
- اگر خداى بزرگ از من سندى بطلبد، قلبم را ارائه خواهم داد و اگر محصول عمرم را بطلبد، اشك را تقدیم خواهم كرد.
-"خدایا هنگامى كه شیپور جنگ طنین انداز مىشود، قلب من شكفته شده به هیجان در مىآید زیرا جنگ مرد را از نامرد مشخص مىكند، جنگ بهترین محك امتحان براى فدائیان از جان گذشته است، در جنگ همه شعارهاى میان تهى، همه ادعاهاى پوچ، همه خود نمایىها و غرورها و خود خواهیها فرو مىریزد. در جنگ مرد حق ، فرصت دارد كه با حربه شهادت بر شیاطین كفر و ظلم بتازد، در جنگ حیات با شرف مبادله مىشود، در جنگ مرد خدا مىتواند با قربان كردن جان خود، ایمان خویش را به خدا و به هدف اثبات كند."
"من چیزى از تو نمىخواهم، من سرباز گمنامم، من درویشى سر و پا برهنهام و هنگامى كه چشم از جهان فرو مىبندم، مىخواهم هیچ چیز نداشته باشم، مىخواهم تلاشم فقط به خاطر خدا باشد، مىخواهم از هر شائبه خود خواهى و خود بینى به دور باشم.
-مىخواهم بسوزم تا راه را روشن كنم، مىخواهم رسالت بزرگ اسلامى تحقق بپذیرد و این تحقق بزرگ ترین پاداشى است كه مرا خوشحال مىكند."
- من از شدت سرور مىسوزم، مىلرزم، شرم زدهام و نمىدانم ترا چگونه شكر كنم، مىخواهم همه چیز خود را بدهم، مىخواهم خود را قربانى كنم، با كمال اخلاص آنچه دارم تقدیم مىكنم. مالى ندارم، ملكى ندارم، درویشم، بىچیزم، فقط قلبى سوزان دارم كه آن را تقدیم كردهام و جانم ناچیزتر از آن است كه براى تقدیم آن بخواهم منتى بگذارم، جانم كه چیزى نیست."
- اگر همه عالم را علیه من آتش كنى و آسمانى از عذاب بر سرم بریزى و زیر كوههاى غم و درد مرا شكنجه كنى، حتى آخ نمىگویم، كوچكترین گلهاى نكنم، كمترین ناراحتى به خود راه ندهم فقط به شرط آن كه ذكر خود را و یاد خود را و زیبایى خود را از من نگیرى به شرط آن كه بدانم این بلا از محبوب به من رسیده است تا احساس لذت كنم
